YOUYOUYOU

I’m sick of being fucking nice to people and trying my best to make sure they’re happy and having them be total cunts and treating me like shit in return.  

t(-_-)t

There may not be another one like this

.. and I confess that I'm only holding on by a thin thin thread. :(

Ang kinakatakutan ko ay nangyari na..

Ang tinatakbuhan ko ay nakahabol na.

Ang iniiwasan ko'y nariyan na..

Sa aking tabi'y nakayakap na..

Tibok ng puso ko'y tila tumigil na..

Ang bawat pagsigaw ng damdamin at ang bawat sigaw ng luha ay walang kapara.

Ngayon tayo'y nagpasya na.. Pano na kaya? Paulit-ulit na  kamatayan aking nadarama, sa tuwing maaalalang mawawala kana..

Pera ay ubos na.. Bote'y nataob pa. Ano pa bang magagawa? kung ang mga mata ko'y hindi na makakakita.. Magtatago na lang ba.. at ihaharap na ang sarili sa katotohanan?

na tayo'y matatapos na.. Hanggang dito na lang.

Wala na akong ibang mahanap na libangan bukod sa pagsusulat at panunuod ng series simula nung nagpaalam ka.. Maski computer halos wala nang epekto.. Ang totoo, halos lahat ng mga nakaugalian kong gawin lahat nagpapaalala sa akin sa kanya.. yung panonood lang ng TV ang nagpapalimot sa akin kahit papaano.. 

Madalas sinasabi ko na walang panahon para malungkot! pero ang totoo, nagsusumigaw ako sa lahat ng tao para tulungan akong makalimot sa sakit na nararamdaman ko..

Lagi ko iniisip na malapit lang siya,  na ayos lang ang lahat, 

pero... 

pilit akong hinahabol ng katotohanan at agad na pinapatay lahat ng kasinungalingang binubuhay ko para mabawasan ang sakit na nararamdaman ko...

EMOments